dinsdag 13 februari 2018

Vliegen met een insulinepomp

Jullie hebben lang niet meer van me gehoord maar daar komt weer verandering in. Ik heb ondertussen weer wat onderwerpen opgespaard om de komende maanden over te schrijven. Vannacht vertrek ik met het vliegtuig naar Wenen. Dankzij Roche Diabetes Care mag ik morgen een bloggers event bijwonen gevolgd door ATTD de dag nadien.

Vanmorgen bedacht ik plots dat ik vergeten was om een reisattest aan te vragen bij de endocrinoloog om te mogen vliegen met een insulinepomp. Snel even een telefoontje naar UZ Leuven en gelukkig bestaat er zoiets als een scanner,e-mail en een printer zodat ik alsnog tijdig het gevraagde document thuis kan afdrukken.
Je leest het goed: om door de security te geraken met je diabetesspullen op de luchthaven heb je een attest nodig. Ook op het vliegtuig moet je er aan denken dat je glucosesensor een draadloos toestel is en dat je deze in "vliegtuigmodus" dient te zetten. Meer info over reizen met een insulinepomp en glucosesensor kan je hier vinden: Klik hier!


2 opmerkingen:

  1. Reizen met diabetes, het blijft toch wel wat complexer.

    In Myanmar begreep niemand van de security wat dat ding nu juist was en het moest in mijn rugzak en dus van mijn lijf vooraleer ik op het vliegtuig mocht... Er was niets tegenin te brengen, dus heb ik dat maar mooi gedaan en van zodra ik mijn plaats in het vliegtuig gevonden heb, heb ik mijn pomp weer aangeschakeld.

    Verder vind ik reizen met een pomp een stuk aangenamer dan met pennen. Geen problemen meer met uurwijzigingen en dubbele/gemiste dosissen lantus, gewoon de tijdsinstellingen van je pomp aanpassen. Wat een gemak!

    Nog een laatste tip: de pomp die ik gebruik (accu chek combo) kan niet boven de 3000m. Houd hierbij rekening voor je een bestemming kiest ;)

    BeantwoordenVerwijderen