zaterdag 12 april 2014

Gericht trainen in de praktijk: dag 1

Gisteren heb ik de eerste rit van mijn trainingsschema voltooid, een klein verslagje:

Ongeveer 45 minuten na het middageten zat ik op de fiets voor deel één van het trainingsschema. Als middagmaal at ik 4 volkoren boterhammen waarvan 2 met suikervrije confituur en vetarme kaas en 2 met Nutella. Voor die maaltijd heb ik geen insuline bolus gebruikt. Het basaal liet ik op de pomp ongewijzigd. De rit zou immers slechts 60 minuten duren en bevatte redelijk veel 'rust' secties. Voor onderweg voorzag ik één bidon sportdrank en wat extra voeding voor in geval van nood (heb ik niet nodig gehad). Zo zag het plan er uit:

- Opwarming:
15 minuten @ 126-146 bpm: souplesse, licht verzet
- Kern:
10 x 1 minuut @ 147-157 bpm: heel soepel fietsen, hoge trapfrequentie
10 x 1 minuut @ 126-146 bpm: normale souplesse tussenin
- Cooldown:
25 minuten @ 126-146 bpm: los, souplesse

De voorbije dagen had ik de trainingen al aangemaakt in mijn Garmin fietscomputer zodat ik enkel nog op start moest drukken en vertrekken. Vorige rit had ik last van een falende hartslagmeter door de wind die in mijn truitje sloeg. Na wat opzoek werk op het internet bleek dit inderdaad een veel voorkomend probleem dat simpelweg op te lossen is door de hartslagband wat naar de zijkant te draaien. Bij deze heb ik dat ook gedaan en het probleem is inderdaad van de baan. Bovendien voelt het aan alsof de band nu ook beter aanpast. Ik heb de sensor wat naar links verschoven en dit ga ik vanaf nu telkens zo doen.

Onderweg bleek dat het niet zo makkelijk is om in de juiste hartslagzone te blijven. Ik wilde steeds te snel gaan. Naarmate de tijd verstreek lukte het steeds beter en beter. Het viel op dat ik door middel van mijn ademhaling mijn hartslag beter kon controleren. Telkens mijn hartslag te hoog was werd ik me ook bewust dat ik mijn ademhaling minder controleerde. Interessant!

Ook de wind zorgde voor een extra moeilijkheid al viel dat best mee. Een tandje lichter schakelen bij kopwind en belachelijk traag rijden om de hartslag te laten zakken was de boodschap. Ongeveer halfweg ben ik teruggedraaid en had ik de wind in de rug. Dat merk je duidelijk aan de snelheid op de grafiek hieronder. Rijden op souplesse vormde voor mij geen enkel probleem, dat heb ik mezelf van bij het begin dat ik fietste meester gemaakt.

Klik op de afbeelding om te vergroten.

Terug thuisgekomen voelde ik me opvallend fris in vergelijking met anders. Ook de suikers waren mooi stabiel gebleven, deze keer geen last van laagtes. Toen ik de trap op ging verbaasde ik me over de 'frisheid' van mijn benen. Normaal zijn deze altijd verzuurd na een rit. Nu dus niet...
Dit is natuurlijk te verklaren omdat deze rit niet zwaar was en omdat ik steeds aan lagere hartslag heb gefietst dan ik gewend ben. Dit gevoel van 'frisheid' doet eigenlijk best deugd en doet me al uitkijken naar de volgende training! :-)


2 opmerkingen:

  1. Kevin,

    Training van slechts 1u voer ik meestal uit op de rollen. Zo kan je, je hartslag veel beter binnnen de vooropgestelde zone houden. Dit omdat je geen hinder ondervindt van wind, verkeerslichten etc..... Met wat muziek of eventueel tv is één uur zo om. Op deze manier kan je de training veel effiënter uitvoeren.
    Succes nog.

    Grt David

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat maakt het misschien wel makkelijker maar toch heel wat minder leuk. Het moet nog plezant blijven ook hé David! ;-)
      Tweede training van 1,5 uur ook al achter de rug en ging vlotjes. Ik heb de mogelijkheid om een grote lus te maken langs 2 kanalen in de buurt waardoor ik bijna nergens moet stoppen.

      Verwijderen