zondag 5 oktober 2014

Tip: batterijwissel meter

Je hebt het misschien al eens meegemaakt dat je glucosemeter plots laat weten dat je batterijen bijna leeg zijn. Op zich geen ramp want je hebt dan nog tijd om ze te vervangen. Bij de Aviva Combo van Accu-Chek betekent dit echter dat je meter geen verbinding meer kan maken met je pomp. Ook geen ramp: je kan handmatig je pomp nog altijd bedienen.

Toch is er een trucje om je meter weer verbinding te laten maken met de pomp. Meer zelfs: je zal waarschijnlijk zelfs nog enkele dagen tot een week terug verbinding kunnen maken met de pomp! Ook gewone glucosemeters kan je op deze manier nog enkele dagen laten werken.

De oplossing is heel simpel: wissel de batterijen gewoon van plaats. That's it! Heb je een meter met 3 batterijen zoals bij de Accu-Chek Aviva, schuif ze dan gewoon allemaal één plaatsje door.


zaterdag 13 september 2014

Terugbetaling CGM is een feit!

Afgelopen week had ik mijn 3 maandelijkse controle. Ik heb het even met de endocrinoloog gehad over de terugbetaling van CGM toestellen. Sinds begin september is de terugbetaling een feit in België en zal één van volgende maanden doorgevoerd worden. Volgens hem is er wel weinig budget en zijn daardoor de plaatsen beperkt. Voor UZ Leuven zouden ongeveer 20 mensen terugbetaling kunnen krijgen. Het wordt aanzien als een "project" van 3 jaar om aan te tonen dat CGM nuttig is. Voorwaarden:
- Je moet een insulinepomp hebben
- Je moet openstaan voor verbetering van je behandeling en willen/kunnen omgaan met de technologie
- Er moet voldoende progressie gemaakt kunnen worden
- Je moet regelmatig op controle en in contact blijven met je behandelend team
- Je moet het toestel minstens 70% van de tijd dragen

Zit je zelf in een pompconventie, voldoe jij aan de voorwaarden, heb je nog geen CGM en heb je interesse in zo'n toestel dan is het nu het moment om er eentje te vragen! Als jouw ziekenhuis een sensorconventie heeft krijg jij misschien wel terugbetaling van dit fantastische toestel!


dinsdag 2 september 2014

Juvenile Diabetes Research Foundation (JDRF)

Juvenile Diabetes Research Foundation (JDRF) is een internationale organisatie die onderzoek financiert naar het genezen, behandelen en voorkomen van type 1 diabetes. Sinds 2010 is er ook een Nederlandse afdeling die ondertussen al voor ruim 20 miljoen euro heeft gedoneerd aan baanbrekend onderzoek. (voor meer info: http://www.jdrf.nl)
Onlangs verscheen er een artikel waaruit blijkt dat één van hun onderzoekspartners een belangrijke doorbraak heeft gemaakt in het onderzoek naar het inkapselen van cellen. Dit zorgt ervoor dat, simpel uitgelegd, insuline producerende cellen een bescherming krijgen tegen het immuunsysteem dat onze eigen insuline produceren cellen afbreekt. Er wordt binnenkort gestart met klinische tests en men verwacht (hoopt) dat de testpersonen tot 2 jaar vrij kunnen zijn van insuline injecties. Link naar het artikel: Klik hier!
Een filmpje over de techniek vind je op hun YouTube kanaal: 
Schitterend nieuws! Maar laten we nog niet te snel hopen op genezing, er zal nog veel onderzoek nodig zijn. Het is echter wel leuk om te weten dat er een degelijke organisatie met ons meeleeft en zich inzet om onderzoek naar genezing mogelijk te maken. Dankjewel JDRF!!!


woensdag 27 augustus 2014

Diabetes en erfelijkheid

Is diabetes erfelijk? Dat was één van de vragen die ik me stelde toen ik hoorde dat ik vader zou worden.

Erfelijkheid speelt bij diabetes type 1 maar een kleine rol, in tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht.
Het komt erop neer dat van de honderd kinderen die een ouder hebben met diabetes type 1, er drie het ook krijgen. Als dat gebeurt, is het niet alleen door die erfelijke factoren.
Type 1 diabetes erft multifatoriëel over. Dit betekent dat zowel erfelijke aanleg als omgevingsfactoren een rol spelen bij het ontstaan van de aandoening. Die kennen we nog niet allemaal, ze worden nog onderzocht. Dat ligt in de sfeer van voeding en virussen, in combinatie met genetische aanleg (maar die hoeft niet erfelijk te zijn). We weten dus ook nog niet hoe je diabetes type 1 kunt voorkomen.
Toch zijn er families waar diabetes type 1 vaak voorkomt. Waarschijnlijk gaat het dan om een speciale genetische subvorm van diabetes type 1 die wel een sterk erfelijke vorm heeft. Maar die aantallen zijn meegeteld voor de berekeningen van de gemiddelde kans op diabetes type 1.
Hieronder staat hoeveel kans je hebt op diabetes type 1 als bepaalde familieleden dit hebben:
Als broer of zus diabetes heeft: 1-8 %
Als vader of moeder het heeft: 1-4 %
Als beide ouders diabetes hebben: 20-40 %
Als neef of nicht het heeft: 1-2 %
Bij eeneiige tweelingen: 23-50 %

Diabetes type 2 erft ook multifactoriëel over. De rol van erfelijkheid is meer van toepassing bij type 2 dan bij type 1. Als mensen weten dat zij de erfelijke aanleg hebben voor diabetes type 2 dan kunnen ze extra letten op voldoende beweging en gezonde voeding. Het is wetenschappelijk bewezen dat mensen door gezond te leven hun risico om diabetes type 2 te krijgen kunnen verminderen. Overgewicht verhoogt de kans op diabetes type 2.
De kans dat iemand diabetes type 2 krijgt als een bepaald familielid dit ook heeft, staat hieronder:
Als broer of zus diabetes heeft: 15-20 %
Als vader of moeder het heeft: 10-20 %
Als beide ouders diabetes hebben: 40 %
Als neef of nicht het heeft: 6-10 %
Bij eeneiige tweelingen: 70-90 %

(Bron: http://www.erfelijkheid.nl)


dinsdag 19 augustus 2014

Het Belgisch Diabetes Register

Het Belgisch Diabetes Register (BDR) VZW is nationaal netwerk van artsen, onderzoekers en medewerkers die samenwerken aan onderzoek omtrent diabetes. Hun voornaamste taak is het verzamelen van gegevens van diabetespatiënten en hun aanverwanten met als doel de ziekte te helpen behandelen, genezen of vermijden.
Bij mijn diagnose en ziekenhuisopname kreeg ik de vraag of ik wilde deelnemen aan het onderzoek van het BDR. Natuurlijk was mijn antwoord positief en kreeg ik een vragenlijst om in te vullen. Meer was het niet...

Maar het BDR doet meer dan enkel gegevens verzamelen. Op hun website (www.bdronline.be) worden ook oproepen gedaan naar testpersonen voor allerhande studies en nieuwe behandelingen. Als je jezelf geroepen voelt: doen! Ook gezonde mensen, uit bepaalde doelgroepen, kunnen mee helpen aan de studies en eerstegraads verwanten kunnen getest worden door het BDR op risico tot ontwikkelen van diabetes.

Zopas ben ik vader geworden en ook hier komt het BDR in het spel. Als diabetes type 1 patiënt is er altijd een risico dat mijn zoontje ook diabetes zal ontwikkelen. Het BDR vraagt daarom om bij de bevalling navelstrengbloed te laten opvangen en op te sturen voor onderzoek. Helaas was het onmogelijk om vanuit ons ziekenhuis het bloed tijdig tot in het labo te brengen. Woon je echter in een grootstad, dan zou het wel mogelijk moeten zijn. Je kan hiervoor informeren bij je diabetesteam.

Breng zeker eens een bezoekje aan hun site, wie weet vind je wel iets wat je interessant vind!


donderdag 5 juni 2014

Terugbetaling CGM

Het waren al langer geruchten maar gisteren, tijdens mijn 3 maandelijkse controle, werd het bevestigd: er komt terugbetaling voor glucosesensoren in België! Wanneer precies is nog niet geweten. Het zal voor na de zomer zijn.

Dat is natuurlijk fantastisch nieuws maar er is een keerzijde aan de medaille. Het budget is beperkt en er moet aan een heel aantal voorwaarden voldaan worden om terugbetaling te krijgen. Voorlopig heb ik weet van volgende argumenten:

- Het ziekenhuis moet een pompconventie hebben van minstens 50 pompgebruikers
- Slechts 10 tot 15% van de pompgebruikers kan terugbetaling krijgen in die conventie
- Je moet een insulinepomp gebruiken
- Je moet kunnen aantonen dat je de CGM volcontinu gebruikt gedurende een bepaalde periode
- Er wordt per individu geëvalueerd door het diabetesteam of de persoon in kwestie een CGM nodig heeft

Mijns inziens heeft elke insuline gebruikende diabeet nood aan een CGM! Maar het is alvast een begin...

Update: de terugbetaling is een feit: Klik hier!


zondag 18 mei 2014

Home fitness

Wat is home fitness? Het woord zegt het zelf: je doet thuis aan fitness!
Voor wie is het bedoelt? Voor iedereen! Het best van al: het is gratis! :-)

Enige tijd geleden kocht ik via een aanbieding een goedkope (zo'n € 40) fitness set die bestaat uit een fitness bal (ook wel Swiss ball, Gym ball, ...), dumbbells (kleine gewichten) en een fitness band.
Daarna ontdekte ik dat er op YouTube heel wat gratis fitness video's te vinden zijn die zonder, of met een minimum aan, materiaal een goede workout garanderen. Er zijn zelfs YouTube kanalen die regelmatig nieuwe en gratis video's aanbieden. Eén van zulke kanalen, met kwaliteitsvolle video's, is GymRa (Klik hier!). Ook FitnessBlender heeft goede video's (Klik hier!).
Dat zo'n workout werkt moet je zelf maar eens ondervinden. Bijvoorbeeld deze is een leuke beginner:


Let op indien je insuline gebruikt: deze routines kunnen je bloedsuiker snel doen dalen! Zorg dat je steeds snelle suikers bij de hand hebt, bijvoorbeeld een flesje Cola, om in te grijpen bij een hypo. Je kan de workout ook zonder gewichten doen, voor beginners zal dat al zwaar genoeg zijn. :-)
Doe de routines op je eigen tempo en naar eigen kunnen zodat je jezelf niet overbelast. Bouw traag op en indien je vordert kan je er meerdere na elkaar doen.

Na bovenstaande routine, die overigens slechts een half uurtje van je tijd vraagt, zal je waarschijnlijk de spieren in je armen en benen wat beter leren kennen. ;-)
Je ziet: werken aan de conditie vraagt echt niet veel tijd en kan je snel tussendoor, en THUIS, uitvoeren. Je hebt gewoon geen enkel excuus meer...


zondag 11 mei 2014

Diabetes en complicaties

Het is een gevoelig onderwerp maar je kan er niet omheen... Diabetes geeft nu eenmaal een reële kans om complicaties te ontwikkelen. Om deze complicaties te voorkomen proberen we dagelijks om onze suikerwaarden onder controle te houden. Ook al ben je goed geregeld, toch is het belangrijk om steeds op controle te gaan bij bijvoorbeeld de oogarts.

Onlangs las ik ergens dat maar liefst 50% van de diabetes type 2 patiënten niet eens weet dat ze de ziekte hebben omdat de symptomen minder uitgesproken zijn dan bij type 1. Als je dan hoort hoe fel de ziekte aan een opmars bezig is betekent dit dat er heel wat mensen rondlopen met verstoorde suikerwaarden.
Ook bij een goed geregelde diabeet kunnen complicaties ontstaan. Met name zwangerschap kan er voor zorgen dat je ogen extra gevoelig zijn voor complicaties, ook bij een goede regeling!


De complicaties die kunnen ontstaan zijn zeer uiteenlopend. Even kort op een rijtje:

-Diabetische ketoacidose:
Bij een slechte controle van de bloedsuikerspiegel kan deze oplopen. Als de lichaamscellen hierdoor langere tijd glucose tekort komen, spreken zij andere energiebronnen aan voor de verbranding, bijvoorbeeld vetten. Ketonen zijn bijprodukten van de vetverbranding. Indien de concentratie van ketonen in het bloed te hoog oploopt veroorzaken zij een acidose of verzuring van het bloed. Bij een ernstige ketoacidose kan de patiënt bewusteloos worden. Ketoacidose geeft een typische acetongeur aan de adem.

-Hart- en vaatziektes:
De belangrijkste effecten van een langdurig te hoge suikerspiegel in het bloed doen zich voor ter hoogte van de bloedvaten: hoge suikergehaltes in het bloed beschadigen de wand van de vaten wat tot dodelijk complicaties kan leiden. Vooral de bloedvaten van het hart, de hersenen en de grote slagaders van de onderste ledematen worden aangetast. Diabetes verhoogt de kans op het ontwikkelen van hart- en vaatziektes - zoals hartinfarct, beroerte of perifeer arterieel vaatlijden - enorm. Naast diabetes vormen ook hypertensie (hoge bloeddruk), hypercholesterolemie (hoge cholesterol), obesitas (overgewicht) en het roken van tabak belangrijke risicofactoren. Vooral bij mensen die meer dan één risicofactor hebben is de kans op het krijgen van een hart-en vaatziekte aanzienlijk toegenomen. Daarom zal men bij diabetici veel strengere eisen stellen bij het behandelen van hoge bloeddruk: bij een niet-diabeticus met hoge bloeddruk zal men trachten de bloeddruk onder 140/90 te krijgen. Bij een diabeticus zal men trachten de bloeddruk onder 130/80 te houden.

-Blindheid:
De retina of het netvlies van het oog wordt beschadigd door het hoge bloedsuikergehalte. Diabetes mellitus is de belangrijkste oorzaak van blindheid bij volwassenen. Aantasting van de kleine bloedvaten (micro-angiopathie) doet zich vooral voor in de ogen (retinopathie) en de nieren (nefropathie).

-Chronisch nierfalen:
Diabetes is de belangrijkste oorzaak van nierdialyse in de Westerse wereld. Door het hoge bloedsuikergehalte worden de niercellen langzaam vernietigd. Ongeveer 20 tot 30% van alle diabetici ontwikkelen uiteindelijk een nierprobleem, maar dat leidt niet altijd tot nierfalen.

-Veranderd gevoel:
Diabetes kan ook zenuwen aantasten met als gevolg een verminderd gevoel, tintelingen en pijn in voeten, handen, tenen en vingers. Een mogelijke verwikkeling bij diabetes is neuropathie: ongevoeligheid of overgevoeligheid van de zenuwen. In het perifeer zenuwstelsel kan dit leiden tot gevoeligheid van het autonoom zenuwstelsel en tot diarree. Verminderde gevoeligheid voor pijnprikkels leidt tot orthostatische hypotentie (plotse bloeddrukval bij het rechtkomen).

-Diabetesvoet:
Diabetesvoet is een zeer specifiek probleem van suikerziekte. Door aantasting van de zenuwen verliezen diabetespatiënten geleidelijk aan het (pijn)gevoel in hun tenen, voeten en benen. Verminderde gevoeligheid voor koude en warmte ter hoogte van de voet kan voor een minder snelle maaglediging en impotentie zorgen. Tevens kan door de verstoorde werking van de zenuwen de vorm van de voet veranderen.

-Slechte wondheling:
Een belangrijke complicatie van diabetes mellitus is een slechte wondheling. Door de verminderde doorbloeding (door de schade aan de bloedvaten) genezen wondjes trager. In combinatie met de zenuwschade, die ervoor zorgt dat er minder pijn gevoeld wordt, kan dit vooral aan de voeten tot zeer ernstige problemen leiden. Indien de slecht helende wonden beginnen infecteren kan zelfs gangreen optreden met amputatie tot gevolg. Diabetes is de belangrijkste oorzaak van niet-traumatische amputatie bij volwassenen.

Het is dus zeer belangrijk dat we onze ziekte goed (laten) opvolgen en streven naar een goede regeling. Dat dit niet altijd even makkelijk is weten we maar al te goed maar inzet loont!


zondag 27 april 2014

Diabetes en vet verbranden deel 2

Nu ik meer inzicht heb in hoe onze energiehuishouding werkt, lijkt het me onnodig te stellen dat iemand met diabetes op een andere manier vet gaat verbranden dan iemand zonder diabetes. Zie één van mijn vorige berichten: Klik hier!

We verbruiken tijdens lichamelijke inspanningen een combinatie van koolhydraten, vet en eiwitten. Het enige wat verschilt bij mensen met diabetes type 1 is dat we zelf onze insuline toevoer moeten regelen om de koolhydraten om te zetten in energie.

Kan je van koolhydraten dik worden? Hoewel het in theorie mogelijk is, is het in de praktijk voor het lichaam tamelijk moeilijk om overtollige koolhydraten om te zetten in vet. De koolhydraten die niet nodig zijn voor het dekken van de directe behoeften van het lichaam, worden opgeslagen als glycogeen of afgegeven als warmte. Evenals met betrekking tot eiwit hebben studies aangetoond dat met het eten van veel koolhydraten de oxidatie ervan automatisch toeneemt. Anders gezegd, een deel van de koolhydraten wordt opgebrand en effectief afgevoerd als warmte. Tot wel 23% van de calorieën uit koolhydraten kan langs deze weg verloren gaan; het restant wordt veelal omgezet in glycogeen.

Kan je van vet dik worden? Van het vet in voedsel wordt je waarschijnlijk veel dikker dan van enig andere voedingsstof, aangezien het als vetweefsel wordt opgeslagen, indien het niet direct nodig is. In tegenstelling tot bij eiwitten en koolhydraten neemt de oxidatie van vet niet toe in geval je er te veel van eet. Dat gebeurt alleen wanneer de totale energiebehoefte groter is dan de totale hoeveelheid opgenomen energie of tijdens aerobe activiteiten. Je eet er echter veel gemakkelijker te veel van, omdat het minder verzadigend is.

Hoe zit het dan met koolhydraat arme diëten? Deze diëten zorgen ervoor dat je totale calorie inname per dag lager ligt dan je behoefte. Dit is door het verminderen van het aantal koolhydraten eenvoudiger te bereiken dan door het verminderen van het aantal vetten. Doordat je te weinig calorieën inneemt uit koolhydraten gaat het lichaam snel overschakelen op verbranding van vetten om het lichaam van energie te voorzien. Indien je dit dieet stopzet en terug je normale voedingspatroon aanneemt zal je lichaamsgewicht snel terug stijgen naar oude gewicht. De hoeksteen van een blijvende gewichtsbeheersing is daarom een voeding die rijk is aan koolhydraten en arm aan vet.

Je kan wel gericht gaan sporten om procentueel meer vetten te verbranden. Lichamelijke inspanningen die minder inspanning kosten, aerobe inspanningen, verbranden procentueel gezien meer vet!

Voorbeeld:

Zoals je ziet wordt er procentueel meer vet verbrand bij het wandelen gedurende 60 minuten. Bij het joggen gedurende 40 minuten worden er uiteindelijk wel meer calorieën verbrand en dus ook meer vetten op kortere tijd, maar het rendement qua vetverbranding is lager!


zaterdag 12 april 2014

Gericht trainen in de praktijk: dag 1

Gisteren heb ik de eerste rit van mijn trainingsschema voltooid, een klein verslagje:

Ongeveer 45 minuten na het middageten zat ik op de fiets voor deel één van het trainingsschema. Als middagmaal at ik 4 volkoren boterhammen waarvan 2 met suikervrije confituur en vetarme kaas en 2 met Nutella. Voor die maaltijd heb ik geen insuline bolus gebruikt. Het basaal liet ik op de pomp ongewijzigd. De rit zou immers slechts 60 minuten duren en bevatte redelijk veel 'rust' secties. Voor onderweg voorzag ik één bidon sportdrank en wat extra voeding voor in geval van nood (heb ik niet nodig gehad). Zo zag het plan er uit:

- Opwarming:
15 minuten @ 126-146 bpm: souplesse, licht verzet
- Kern:
10 x 1 minuut @ 147-157 bpm: heel soepel fietsen, hoge trapfrequentie
10 x 1 minuut @ 126-146 bpm: normale souplesse tussenin
- Cooldown:
25 minuten @ 126-146 bpm: los, souplesse

De voorbije dagen had ik de trainingen al aangemaakt in mijn Garmin fietscomputer zodat ik enkel nog op start moest drukken en vertrekken. Vorige rit had ik last van een falende hartslagmeter door de wind die in mijn truitje sloeg. Na wat opzoek werk op het internet bleek dit inderdaad een veel voorkomend probleem dat simpelweg op te lossen is door de hartslagband wat naar de zijkant te draaien. Bij deze heb ik dat ook gedaan en het probleem is inderdaad van de baan. Bovendien voelt het aan alsof de band nu ook beter aanpast. Ik heb de sensor wat naar links verschoven en dit ga ik vanaf nu telkens zo doen.

Onderweg bleek dat het niet zo makkelijk is om in de juiste hartslagzone te blijven. Ik wilde steeds te snel gaan. Naarmate de tijd verstreek lukte het steeds beter en beter. Het viel op dat ik door middel van mijn ademhaling mijn hartslag beter kon controleren. Telkens mijn hartslag te hoog was werd ik me ook bewust dat ik mijn ademhaling minder controleerde. Interessant!

Ook de wind zorgde voor een extra moeilijkheid al viel dat best mee. Een tandje lichter schakelen bij kopwind en belachelijk traag rijden om de hartslag te laten zakken was de boodschap. Ongeveer halfweg ben ik teruggedraaid en had ik de wind in de rug. Dat merk je duidelijk aan de snelheid op de grafiek hieronder. Rijden op souplesse vormde voor mij geen enkel probleem, dat heb ik mezelf van bij het begin dat ik fietste meester gemaakt.

Klik op de afbeelding om te vergroten.

Terug thuisgekomen voelde ik me opvallend fris in vergelijking met anders. Ook de suikers waren mooi stabiel gebleven, deze keer geen last van laagtes. Toen ik de trap op ging verbaasde ik me over de 'frisheid' van mijn benen. Normaal zijn deze altijd verzuurd na een rit. Nu dus niet...
Dit is natuurlijk te verklaren omdat deze rit niet zwaar was en omdat ik steeds aan lagere hartslag heb gefietst dan ik gewend ben. Dit gevoel van 'frisheid' doet eigenlijk best deugd en doet me al uitkijken naar de volgende training! :-)


vrijdag 11 april 2014

Gericht trainen volgens trainingsschema

Tijdens mijn inspanningstest bij Energylab werden mijn hartslagzones bepaald. Aan de hand van deze informatie is het mogelijk om gericht te trainen aan de hand van mijn hartslag. Er werd een trainingsschema opgesteld afhankelijk van mijn huidige conditie (hartslagzones), mijn gewenste doel en hoeveel vrije tijd ik heb om te kunnen trainen. De huidige conditie was best ok, maar kon nog verder opgebouwd worden door de aerobe zone nog wat te vergroten. Mijn doel is het uitrijden van een deftige mountainbiketocht (+45 km) zonder compleet in het rood te gaan. Het schema dat hiervoor werd opgebouwd omvat zowel duurtrainingen, blokkentrainingen als krachttrainingen.

Hoe ziet zo'n schema er nu juist uit? Wel dit is een voorbeeld van week 1:
Klik op de afbeelding om te vergroten.

Week 1 bevat dus 3 trainingsdagen en 4 rustdagen. Dit varieert van week tot week afhankelijk van hoe zwaar de trainingen zijn. Ook het soort trainingen wordt afgewisseld. Let op: de hartslagzones zijn voor iedereen persoonlijk! Door dit schema over te nemen bereik je niets.

Om me te helpen om de trainingen goed uit te voeren maak ik gebruik van mijn fietscomputer: de Garmin Edge 800. Via de online software 'Garmin Connect' kan ik mijn trainingsschema volledig omzetten en in het toestel steken. Als ik bijvoorbeeld training 1 wil uitvoeren laad ik de gegevens in voor vertrek en onderweg zegt het toestel wat ik moet doen. De tijd en hartslag worden in het oog gehouden en waarschuwingen verschijnen op het scherm indien ik bijvoorbeeld niet in de juiste hartslagzone rijd. Een geluidsignaal gevolgd door een melding op het scherm geeft aan wanneer ik moet versnellen of vertragen om te rusten. Zeer handig! Op voorwaarde dat de hartslagmeter goed werkt natuurlijk... Zo heb ik de eerste training moeten onderbreken omdat de hartslagmeter vreemde pieken vertoonde. Er was die dag veel wind en door het wervelen van de wind in mijn truitje gaf hij valse waarden. Het is de eerste keer dat ik dit ondervind, net nu ik op hartslag ging trainen natuurlijk... :-)
Op naar de volgende poging!


dinsdag 1 april 2014

Interessant onderzoek aangaande eigenschappen diabetici

Uit onderzoek aan de universiteit van Cambridge is gebleken dat mensen met diabetes dikwijls beschikken over speciale eigenschappen. Het viel de onderzoekers op dat de patiënten allen uitblonken op bepaalde gebieden. Hoe het komt dat ze over deze super-eigenschappen beschikken is nog niet geweten. Blijkbaar is er wel een algemene trend zichtbaar in het soort eigenschappen. Dit zijn de meest voorkomende:

1. Koken
2. Knutselen met elektronica/computers
3. Verkopen van Tupperware
4. Fietsen (zowel op de racefiets, mountainbike, tandem als recreatie)
5. Kweken of houden van eenden
6. Zwemmen
7. Wandelen (al dan niet met de hond)
8. Droge humor

Beschik jij over één van deze eigenschappen en blink jij er ook echt in uit? Laat het weten in de opmerkingen onderaan!
Meer info aangaande het onderzoek vind je hier: Klik!

woensdag 26 maart 2014

Inspanningstest

Om mijn sportbeoefening naar een hoger niveau te brengen ben ik al enige tijd aan het denken om gerichter te gaan trainen. Een inspanningstest met het bepalen van hartslagzones is hierdoor onontbeerlijk.

Enerylab in Paal voorziet in zulke test dus had ik mezelf daar een afspraak gemaakt. Na consultatie bij de voedingscoach volgde een kort intake gesprek. Er werd besproken hoe het zit met mijn huidig gevoel bij trainingen en welk doel ik mezelf wil stellen. Voorlopig heb ik enkel als doel een goede basisconditie opbouwen om op een deftig tempo een mountainbike rit uit te rijden zonder volledig op te zijn. Daarna mocht ik mezelf gaan omkleden om de inspanningstest uit te voeren.

Deze test bestond uit het fietsen op mijn eigen fiets die gekoppeld werd aan een elektromagnetisch geremde fietsergometer. De belasting startte op 60 Watt en werd per 5 minuten verhoogd met 40 Watt tot uitputting werd bereikt. Tijdens de test werden hartslag, trapfrequentie, melkzuurproductie (d.m.v. lactaat meting uit een bloeddruppel om de 5 minuten) en subjectieve vermoeidheid geregistreerd. De maximale zuurstofopname (VO2max) werd ook bepaald. Deze test heeft normaal weinig nut voor recreanten maar omdat ik ook astma heb kon ik aan de hand van deze test achterhalen of mijn medicatie afdoende is om de symptomen van de astma te onderdrukken.
1. Aërobe drempel (144W = 150 bpm) 2. Anaërobe drempel (213W = 175 bpm)

Uit de test bleek dat mijn basisuithouding gemiddeld was, de intensieve uithouding goed, het maximale prestatievermogen goed, het weerstandsvermogen goed en de souplesse ook goed. Ik heb 260 Watt volledig uitgereden wat niet slecht is voor een recreant. De basisconditie is nog wat voor verbetering vatbaar en dat kunnen we bereiken door de aerobe drempel op te schuiven door middel van lange duurtrainingen.
Uit de VO2max test bleek dat ik mijn astma goed onder controle heb, er waren geen symptomen zichtbaar. Ik moet wel opletten bij mistig en koud weer, dan zouden er eventueel toch symptomen kunnen opduiken. De suiker bleef ook goed onder controle en stabiel rond 100 mg/dl. De begeleider keek regelmatig mee op de Dexcom. Het blijft toch een handig/onmisbaar toestel!

Ook de hartslagzones, aërobe drempel en anaërobe drempel werden bepaald om gerichter te kunnen trainen. Vergeleken met de theoretische bepaling van mijn harslagzones, door middel van de methode van Karvonen, kwam het resultaat opvallend goed overeen. Op een paar slagen na klopte de theoretische bepaling met de effectieve bepaling.

Na de test werden de resultaten uitgebreid overlopen en werd er een trainingsschema voor 12 weken op maat gemaakt. Aangezien ik de basisconditie nog wat wil verbreden, door de aërobe drempel te verschuiven, bestaat het schema vooral uit lange duurtrainingen. Als extraatje kreeg ik nog een "klimbijbel" met mijn theoretische resultaten van beklimmingen van bekende cols met mijn huidige conditie in normale omstandigheden. Zo zou ik momenteel de Mont Ventoux vanuit Bedoin kunnen beklimmen in 1 uur en 56 minuten. Ik vond het alvast een positieve ervaring en heb er heel wat uit geleerd!


zaterdag 22 maart 2014

Voedingscoach

Omdat mijn interesse in voeding gecombineerd met sport gewekt werd, vond ik het interessant om eens langs te gaan bij een sport diëtist. Aangezien ik een inspanningstest bij Energylab had ingepland en ze daar ook een voedingscoach hebben was de afspraak snel geboekt. Net voor de inspanningstest kon ik op consultatie.

Ik werd ontvangen door een charmante jongedame en een al even charmante studente die mijn voeding en voedingspatroon tot in detail analyseerden.

Eerst stond er een lichaamsanalyse, door middel van een DEXA scan, op de het menu. Deze scan meet zeer snel je lichaamssamenstelling. Ongeveer 5 minuten onder de scanner liggen en je krijgt een uitprint met een massa aan gegevens! Hiervan bleken voor mij vooral het vetpercentage en plaats van het vet, vooral rond de buik, het interessantst. Ik zat gemiddeld voor mijn leeftijd met 20,9% vet en een BMI van 22,6. Er is dus nog ruimte voor verbetering. De resultaten van de scan kreeg ik mee op USB-stick.

Na de bespreking van de scan werden het voedingspatroon en de dagelijkse voeding overlopen. Zoals ik al wist zit daar een probleem: te weinig koolhydraten en eiwit maar vooral te veel vet. Hier is dus nog veel ruimte voor verbetering! Zo eet ik bijvoorbeeld 's morgens een stukje suikervrije chocolade bij de boterham. Dit kleine stukje van ongeveer 28 gram bevat maar liefst 10 gram vet wat overeenkomt met bijna 1/4 van mijn dagelijkse hoeveelheid! Tel daarbij het schelletje kaas op de andere twee boterhammen en ik zit al aan de helft van mijn dagelijkse hoeveelheid vet. Ook het aantal maaltijden per dag moet omhoog door middel van tussendoortjes in de vorm van fruit of gezonde koekjes. Vezelrijke voeding, zoals volkorenbrood en groenten, gaat er dan weer voor zorgen dat mijn suikerwaarden stabieler blijven. Door een goede verhouding te vinden in 'zure' en 'base' voeding ga ik de verzuring van mijn spieren nog wat kunnen verminderen. Ik kreeg ook een boekje mee naar huis in de vorm van een 'winkelgids'. Deze gids beschrijft een groot aantal voedingsproducten met hun voedingswaarden en zijn ingedeeld in 'voorkeur', 'middenweg' en 'uitzondering'. Handig!

Persoonlijk heb ik heel wat geleerd en werden ook een aantal zaken, waarvan ik wist dat ze verkeerd waren, bevestigd. Er werd nog heel wat uitleg gegeven over goede, gezonde voeding en toen ik thuis kwam zat er een voedingsschema in mijn mailbox compleet op maat van mijn ploegenschema en mijn lichamelijke inspanningen. Super!

donderdag 20 maart 2014

Myfitnesspal.com

In één van mijn vorige berichten wist ik te vertellen dat ik te weinig koolhydraten nuttig. "Hoe kan je dit nu in godsnaam weten", hoor ik je denken...

Wel, er bestaat tegenwoordig voor alles een online tool. Zo zijn er dus online voedingsdagboeken die je kan invullen en die uitrekenen hoeveel calorieën, koolhydraten, vetten, eiwitten, ... je dagelijks nuttigt. De hoeveelheden worden bepaald aan de hand van je leeftijd, geslacht, lengte, activiteitsklasse, huidig gewicht, streefgewicht (indien je wenst af te vallen) en hoeveel je gemiddeld per week aan sport doet. Aan de hand hiervan wordt je BMR (Basal Metabolic Rate) bepaald. Dit is het minimale aantal calorieën aan dat je lichaam iedere dag nodig heeft om in rust goed te functioneren, voor hartslag, ademhaling en bloedsomloop. Dus het aantal calorieën dat je lichaam in 24 uur nodig heeft voor de stofwisseling , afgezien van de extra energie die je verbruikt bij inspanning. Na iedere 2 kilo gewichtsverlies dient de BMR opnieuw te worden berekend, omdat deze bij gewichtsverlies steeds verandert.

Calorieën in je voeding bestaan uit koolhydraten, vetten en eiwitten. Zo zorgt 1 gram koolhydraten voor 4000 caloriën(= 4 kCal), 1 gram vet voor 9 kCal en 1 gram eiwit ook voor 4 kCal. Om aan een evenwichtige verdeling van koolhydraten, vetten en eiwitten te komen zijn er verschillende schema's. Bijvoorbeeld: 60% koolhydraten, 20% vetten en 20% eiwitten. Dit wil zeggen dat je als je BMR bepaald is op 2400 kCal: je 360 gram koolhydraten, 53 gram vet en 120 gram eiwitten per dag als streefdoel mag aannemen.

Dit alles is handig bij te houden op de website Myfitnesspal.com. Door mijn voeding gedurende enkele dagen te noteren, via de uitgebreide database waar je ook zelf producten aan kan toevoegen, zag ik duidelijk het tekort aan koolhydraten en eiwitten. De komende weken ga ik gerichter winkelen om de nodige voedingsmiddelen aan te schaffen en ga ik ook mijn eetpatroon wijzigen. Benieuwd wat de resultaten zullen zijn...

maandag 17 maart 2014

Koolhydraten en sport

Het sporten lukt me de laatste maanden niet zo goed. Ook vorig jaar in de winter had ik veel last van krampen in de benen en 'vastlopende' benen. Ik voelde me niet echt moe tijdens het fietsen maar toch kreeg ik mijn benen tijdens mountainbiketochten op een bepaald moment niet meer rond. Heel frustrerend!

Tijdens mijn zoektocht naar een oplossing kwam ik bij magnesium terecht. De krampen zijn alvast verdwenen maar de 'vastlopende' benen zijn er nog steeds. Onder mijn collega's zijn er een aantal fervente sporters en na wat rondvragen en analyseren kwamen we tot de conclusie dat ik te weinig koolhydraten nuttig. Op sommige dagen maar liefst de helft te weinig! Ik doe dit om mijn diabetes gemakkelijker onder controle te houden maar dit heeft dus op gebied van sportieve inspanningen een enorme invloed! Hier even kort hoe het energiebevoorradingssysteem van ons lichaam werkt:

Na de vertering komen de koolhydraten voornamelijk als glucose in het bloed. De glucose wordt vervolgens snel opgenomen door de weefsels die het kunnen verbranden. Hierbij ontstaat energie die nodig is voor bepaalde lichaamsfuncties. Glucose kan ook tijdelijk als glycogeen in de lever en spieren worden opgeslagen. Zo wordt een voorraad glucose opgebouwd. Die kan van pas komen als je snel energie nodig hebt, bijvoorbeeld bij een grote inspanning.

Het lichaam kan maar weinig glucose opslaan. Daarom worden de koolhydraten uit het eten en drinken vooral verbrand. Het is niet goed als je helemaal geen koolhydraten binnenkrijgt. Dan moet het lichaam namelijk spierweefsel gaan gebruiken om aan voldoende glucose te komen.

Een goede koolhydraatinname is bij langdurige inspanning van groot belang. Een koolhydraatrijke voeding (60 tot 70%) zorgt voor een optimale glycogeenvoorraad in de spier en de lever. In het algemeen geldt dat koolhydraten effectiever zijn voor prestaties dan vetten, omdat voor de verbranding van koolhydraten minder zuurstof nodig is. De voorraad koolhydraat in de vorm van glycogeen in het lichaam is echter beperkt. Bij langdurige inspanning moet het lichaam daarom al snel vetten gaan gebruiken. Onderzoeken hebben uitgewezen dat dit het geval is na ongeveer 15 tot 20 minuten aan sport. Na deze 20 minuten kan men stellen dat het lichaam over gaat op de verbranding van vet en eiwit.
Dagelijks 4 keer een kwartier bewegen is dus veel minder effectief dan 1 keer per dag een uur bewegen. Het lichaam verbrand wel evenveel calorieën maar haalt deze uit verschillende energiebronnen.
Door training kunnen de spieren leren op een optimale manier met het glycogeen om te gaan. Het lichaam kan per uur maximaal 60-70 gram koolhydraten verbranden. Iemand die beter getraind (betere conditie) is zal minder koolhydraten gebruiken en meer vetten verbranden. Ook in de koudere maanden gebruik je meer koolhydraten tijdens het sporten en is een sportdrank rijk aan koolhydraten aangewezen.

Na langdurige inspanning is het gebruik van goed verteerbare koolhydraatrijke producten van belang om de glycogeenvoorraden in de spieren weer op peil te brengen. Dit kan het best in de eerste uren na inspanning.

De sleutel ligt dus bij mijn voeding. Vanaf nu ga ik een voedingsdagboek bijhouden en meer op mijn voeding letten. Gevarieerd eten met een goede balans tussen koolhydraten, vetten en eiwitten is nodig. Wordt vervolgd...


zondag 2 maart 2014

Profwielrenner met type 1

Onlangs stelde ik een aantal vragen aan  een profwielrenner met type 1 diabetes:

1. Tussen welke BG waarden begin jij meestal te sporten?
2. Pas jij enkel je maaltijd insuline (bolus) aan of ook je langwerkende insuline (basaal)?
3. Welke voeding nemen jullie voor het sporten? Iets met snelle of trage suikers?
4. Welke voeding nemen jullie tijdens het sporten? Ik veronderstel vooral snelle suikers?
5. Gebruiken jullie een sensor tijdens het sporten?
6. Zo ja, hoe laag laten jullie je BG waarde zakken alvorens iets te eten?
7. Hebben jullie een algemene regel qua voeding tijdens het sporten, zoals: elk uur X aantal koolhydraten?
8. Nemen jullie ook extra supplementen zoals magnesium?


Dit zijn de antwoorden: 
In de wedstrijden neem ik af en toe magnesium supplementen maar enkel wanneer het warm is en het een zware bergrit is. Zowel op training als in koers probeer ik te starten met BG tussen de 120 mg/dl (6,7 mmol/l) en de 180 mg/dl (10 mmol/l). Tijdens een gewone trainingsweek pas ik enkel de kort werkende insuline aan. Niet de basale. Tijdens een rittekoers ook de basale. Meestal 1 unit minder elke dag. Voor het sporten nemen wij gewoon de koolhydraten die elke andere persoon eet. Dit kunnen boterhammen, pasta, rijst, Panini's met een beetje proteïnen en wat vitamines indien nodig. Pas wel op met vetten wat dit kan zwaar op de maag liggen. Tijdens het sporten zijn dit vooral langwerkende suikers (Panini's, sportbars, mueslibars) en enkel wanneer het nodig is snelle suikers (gels, zoete snoepjes) alsook in de finale. Ja wij maken gebruik van een continu glucose monitor. Dit is een sensor, ingepland in de huid en via een transmitter zendt die de bloedsuikerwaarden uit naar een toestelletje die wij altijd in onze broekzak of achterzak hebben. Meestal is het aangewezen om iets te eten wanneer je bloedsuiker onder de 100 mg/dl (5,6 mmol/l) dreigt te gaan. Wat die algemene regel betreft, wij hadden dit vorig jaar. Tussen de 60 gram en 80 gram koolhydraten per uur maar daaruit is gebleken dat dit voor elke persoon anders is dus je moet dit zelf een beetje aanvoelen. Ik moet je er zeker op wijzen dat ik ook maar spreek uit mijn eigen ervaring en dus het kan zijn dat dit voor jou nog altijd niet perfect werkt. Diabetes en sport combineren is voor iedere persoon een individuele zaak en advies van de dokter blijft uiteraard het allerbelangrijkste! Blijf dus zeker in close contact met uw arts!


zaterdag 1 maart 2014

Garmin Vivofit

Ik had het er al eens eerder over: de Garmin Vivofit activity tracker. Het is dus een geavanceerde stappenteller die nog wat extra functies heeft.

De Vivofit telt niet enkel stappen maar geeft ook je dagelijkse doel, afgelegde afstand, verbrandde calorieën, huidige tijd, datum en eventueel hartslag weer. Je kan elke ANT+ hartslag sensor gebruiken om te koppelen met de Vivofit.
Verder analyseert de Vivofit je slaappatroon en kan je bijvoorbeeld fitness sessies registreren. Dit alles wordt mooi weergegeven in Garmin Connect, een website die al je gegevens opslaat. Je gegevens uploaden naar de website doe je via je PC met de meegeleverde USB ANT+ stick of via Bluetooth op je smartphone.

De Vivofit is een armband van siliconen die verkrijgbaar is in een hele reeks kleuren. Hij is waterdicht tot op 50 meter en de batterij gaat maar liefst 1 jaar mee. Daarna is de batterij makkelijk zelf te vervangen.
Het scherm van de Vivofit is heel goed leesbaar. Er is echter geen verlichting aanwezig waardoor hij in het donker onleesbaar wordt.
Wanneer je langer dan 1 uur inactief bent verschijnt er een rode balk op het scherm. Elke 15 minuten wordt deze balk langer. Om deze balk weer weg te krijgen moet je een aantal minuten wandelen. Dit werkt zeer motiverend, ik merk dat ik soms wat langer wandel om de balk volledig weg te krijgen. Aan de hand van je voorgaande gegevens wordt elke dag automatisch een nieuw doel bepaald om zo langzaam je activiteit op te drijven.

Garmin Connect geeft al je bewegingsdata, die door de Vivofit geregistreerd werd, mooi weer en bevat, behalve grafiekjes, ook een aantal sociale functies. Zo zijn er leaderboards waarin je jezelf kan meten tegen je vrienden.
Verder zijn er nog wat motiverende elementen zoals 'badges' die je kan verdienen door bepaalde doelen te halen. Bijvoorbeeld 10.000 stappen zetten, 2x je dag doel halen, ...

De slaapanalyse is momenteel nog wat aan de magere kant. Enkel het aantal uren en de graad van rusteloosheid wordt weergegeven. Ik had graag nog een suggestie functie gehad gekoppeld aan sportieve activiteiten in verband met herstel. Hopelijk werkt Garmin dit onderdeel verder uit!

Kan dit apparaat iets betekenen voor iemand met diabetes? Ik denk van wel. Soms heb je iets nodig wat je motiveert om uit je luie stoel te komen of om je gewoon met je neus op de feiten te drukken. Daarbij kan de Vivofit best helpen! Ook de sociale functies kunnen nuttig zijn om elkaar te motiveren om meer te bewegen.

In onderstaande video overloop ik de functies van de Vivofit:



maandag 24 februari 2014

De stappenteller - week 2

Wegens ziekte heb ik 'week 2' een tijdje moeten uitstellen maar hier volgt alsnog het verslag:

Tijdens deze tweede week met de stappenteller ga ik extra inspanningen leveren om elke dag aan 10.000 stappen te geraken. De stappenteller geeft op het scherm, als extra motivatie, een juichend mannetje weer indien je dit doel bereikt hebt. Dat het niet makkelijk is heb geweten, het is me namelijk geen enkele keer gelukt...

Ondertussen heb ik ook ontdekt dat er een Belgische website bestaat om stappen te registreren die gesteund wordt door de Vlaamse gemeenschap. Je kan hem vinden op www.10000stappen.be! Registreren is volledig gratis en je kan je zelfs vergelijken met vrienden of met een hele groep mensen.

Op deze website vind je ook heel wat info. Zo vind je er onder andere de tien minuten regel: elke tien minuten extra beweging telt voor 1.500 stappen in je totale aantal stappen voor een dag. Extra beweging krijg je door te fietsen, te zwemmen, te fitnessen, te surfen, te skiën, ...
Door ook deze beweging te registreren lukte het me wel om regelmatig de kaap van 10.000 te overschrijden!

Bij 0 - 4.999 stappen heb je een zittende leefstijl (lichamelijk inactief) wat een risicofactor voor hart- en vaatziekten is.
Bij 5.000 - 7.499 stappen heb je een licht actieve leefstijl, dus nog niet genoeg bewogen.
Vanaf 7.500 - 9.900 stappen ben je matig actief en vanaf 10.000 stappen per dag heb je een actieve gezonde leefstijl.
Bij 12.500 stappen of meer hoef je je zich geen zorgen te maken je hebt namelijk een zeer actieve leefstijl.


woensdag 19 februari 2014

Diabetes en de oogarts

Omdat onze ogen bij diabetes gevoelig zijn aan complicaties is het sterk aangeraden om één keer per jaar op controle te gaan bij de oogarts.
Volgende onderzoeken worden uitgevoerd:
-Nazicht op cataract (meer info: Klik hier!)
-Retina controle op maculopathie (meer info: Klik hier!) en retinopathie (meer info: Klik hier!)
-Gezichtsscherpte (Snellan)


Gisteren ben ik op controle geweest bij de oogkliniek in Mol. Het is 1,5 jaar geleden dat ik de diagnose kreeg en aangezien dit mijn eerste controle is scoor ik dus slechte punten! Shame on me!
Bij het eerste onderzoek moest ik in een apparaat kijken met een afbeelding van een autoweg met een luchtballon aan het einde. Ik hoefde niets doen, enkel kijken en de test was zo voorbij. Blijkbaar is dit een automatische test, ik vermoed om de scherpte te testen.
Daarna moest ik in een ander apparaat kijken en me concentreren op een groen bolletje. Eén oog werd afgedekt en ik kreeg drukknop in mijn hand. Wanneer ik een wit lichtpunt aan de rand van het gezichtsveld zag moest ik op de knop drukken. Daarna zelfde werkwijze voor het andere oog.
Als derde test volgde de klassieke leestest waarbij je vanop afstand letters moet herkennen.

Tot slot werd ik bij de dokter verwacht voor onderzoek op diabetesschade. Wederom in een toestel kijken waarbij de dokter met een speciale lens controleerde op schade. Normaal wordt er vloeistof in het oog toegediend om de pupil te verwijden maar deze dokter gebruikte een speciale lens waardoor het toedienen van de vloeistof niet nodig bleek! Een groot voordeel want van die vloeistof ga je wazig zien en moet je een begeleider meebrengen omdat je niet meer met de auto mag rijden. Mijn vader heeft dus voor niets zitten wachten. :-)
Tijdens het onderzoek werd er een felle lijn licht op mijn oog geprojecteerd. Na afloop bleek alles dik in orde! We kunnen er weer tegen voor een jaar...


vrijdag 14 februari 2014

Dexcom G4 CGM vs BG meter tijdens sport

Met deze test wil ik de Dexcom G4 CGM vergelijken met mijn BG meter (Huidige is de Accu Chek Aviva Combo van mijn insulinepomp) tijdens het sporten. Hoe ben ik te werk gegaan:
- De Dexcom G4 sensor die gebruikt werd is 1,5 week in gebruik
- 's Middag een maaltijd van 50 gram koolhydraten in de vorm van brood
- Maaltijdinsuline met 50% verlaagd (wat voor mij overeenkomt met 1E NovoRapid)
- Nog 20,9 gram koolhydraten extra in de vorm van een Meli koek vlak na de maaltijd zonder daarvoor extra insuline toe te dienen
- Handen goed gewassen met zeep na de maaltijd om contaminatie van de metingen te voorkomen
- Insulinepomp net voor het sporten afgekoppeld zodat ik geen basale insuline meer kreeg toegediend, de insuline bij de maaltijd wordt gebruikt om de koolhydraten om te zetten in energie
- 30 minuten na de maaltijd gestart met sporten
- Drank tijdens het sporten: 0,5 liter water
- Meting met BG meter om de 10 minuten, telkens aan een andere vinger, tijdens een 60 minuten durende fietsrit op de rollen aan lage hartslag

Dit is het resultaat:
Klik op de afbeelding om te vergroten.

Zoals je ziet zit er een kleine, te verwachten, vertraging op de CGM. De eerste meting werd gedaan voor de maaltijd, de tweede meting net voor het sporten. Om 13:49 stapte ik van de fiets en deed een laatste meting voor het douchen. Je ziet dat de bloedglucose verder blijft zakken. Om 14:31 heb ik iets gegeten om het suikergehalte in het bloed terug te doen stijgen naar een aanvaardbaar niveau.

Tijdens het sporten gaat het erom om de CGM niet te letterlijk te nemen maar te interpreteren. De trend, in de vorm van pijlen op het scherm van de ontvanger, is hierbij van groot belang. De gebruikte sensor is ook ouder dan de opgegeven maximum leeftijd van 7 dagen. De meesten onder ons gebruiken de sensor ook langer dan 7 dagen, vandaar dat ik deze test met een "oudere" sensor heb uitgevoerd. Binnenkort ga ik deze test herhalen met een nieuwere sensor en ook andere voeding (fruit).


woensdag 12 februari 2014

Activity tracker

Eén van de nieuwe hypes voor 2014 wordt ongetwijfeld de 'activity tracker'. Dit toestel is eigenlijk een stappenteller met wat meer uitgebreide functies. Er zijn ondertussen al heel wat merken en types op de markt waarvan 'FitBit' het bekendste merk is. Nu ook Garmin er eentje op de markt brengt werd mijn interesse gewekt.

De Vivofit van Garmin werkt immers samen met mijn fiets GPS (Edge 800) en bijhorende website Garmin Connect. Vivofit houdt niet enkel je aantal stappen bij maar ook slaappatroon, afgelegde afstand, hartslag, ...
Het grote verschil met de concurrentie zit hem in de batterij. Een toestel dat je dagelijks draagt wil je niet om de 5 - 7 dagen opladen. De Vivofit gaat maar liefst een heel jaar mee en de batterij is eenvoudig te vervangen.

Verder moedigt de Vivofit je aan om je dagelijks doel te bereiken met een balk op het scherm en ook om meer te bewegen. Indien je te lang stil zit verschijnt er een rode balk op het scherm die je weer kan wegwerken door te bewegen. Het dagelijkse doel bepaal je zelf maar ook de software kan je doelen automatisch aanpassen aan je behoeftes en je zo vorderingen laten maken.

Een bijkomende interessante functie is het bijhouden van je slaappatroon (diep, licht, onrustig, ...). Samen met je trainingsgegevens kan je bepalen of je voldoende rust genomen hebt tussen je sportieve activiteiten.

Niet enkel het stappentellen is van belang maar je kan ook een 'activiteit' starten waarvan de intensiteit gelogd wordt. De hartslagband van mijn Edge 800 fietscomputer is compatibel met de Vivofit en kan ik dus gebruiken tijdens het fitnessen. Op die manier krijg ik ook inzicht in de intensiteit van de fitness oefeningen.

De gegevens worden draadloos overgedragen via bluetooth naar je iPhone of Android smartphone of via de meegeleverde ANT+ stick naar je computer. In de online software Garmin Connect worden alle gegevens verzamelt en gecombineerd met de andere activiteiten van bijvoorbeeld mijn fietscomputer.

De Vivofit verschijnt eind februari en van zodra ik hem heb ga ik hem uitgebreid bespreken op deze blog. Daarbij ga ik ook nagaan of hij een extra voordeel kan bieden voor mensen met diabetes.


zondag 2 februari 2014

Diabetes en magnesium

Omdat ik de laatste tijd weer veel last heb van spierkrampen, en hier graag van verlost wil zijn, ben ik op onderzoek gegaan naar mogelijke oorzaken. Magnesiumtekort en dehydratatie kwam ik regelmatig tegen. Aangezien ik er echt op let om veel te drinken, en dus dehydratatie kan uitsluiten, ben ik me gaan verdiepen in het tweede: magnesiumtekort. Vooral na de nachtshift heb ik tijdens het slapen extreem koude voeten en trekken de spieren in mijn kuiten in kramp. Ook tijdens het sporten heb ik de laatste weken erg veel last van krampen in de bovenbenen, iets waar ik ook vorige winter last van had. De koude lijkt hier een versterkende factor maar dit kan niet alleen de oorzaak zijn.

Ik meende mij te herinneren ooit ergens gelezen te hebben dat magnesiumtekort bij diabetici, vooral bij type 2, regelmatig voorkomt. Op internet is er echter niet zo heel veel over terug te vinden al zijn er wel enkele studies die uitwijzen dat er een verband is. Ik citeer één van de conclusies van zo'n onderzoek:

"Diabetici zijn vatbaar voor atherosclerose, degeneratie van de lever en hartkwalen. Diabetici hebben een laag niveau magnesium in de weefsels. Zij krijgen ook vaak oogproblemen -retinopathy. De diabetici met het laagste niveau magnesium hadden ernstigere retinopathy. Hoe lager het magnesium in het water, des te hoger het sterftecijfer van diabetici door hart en vaatziekten. In een Amerikaanse onderzoek was het sterftecijfer dat was toe te schrijven aan diabetes vier keer hoger in gebieden met een lage hoeveelheid magnesium in het water dan in gebieden waar veel magnesium in het water voorkwam."

Verder is er ook een verband tussen het minder goed werken van insuline en magnesiumtekort. Op deze site vind je er heel wat informatie over: http://www.optimalegezondheid.com/magnesium-tekort-en-diabetes-oorzakelijk-gevolg/

Je kan dit tekort aanvullen door je voeding aan te passen (o.a. door volkorenproducten te eten, zie site in voorgaande paragraaf) maar dit kan ook door het nemen van een supplement om het tekort sneller aan te vullen. Sinds een 10-tal dagen neem ik een magnesiumsupplement en ik merk dat mijn insuline sinds vandaag, toeval of niet, veel sterker werkt dan anders! Ik ben benieuwd of deze trend zich blijft verder zetten... Of ik van mijn spierkrampen verlost ben weet ik nog niet. Mijn sportieve inspanningen zijn de laatste weken wat minder zwaar geweest.
Hierbij wil ik ook een oproep doen aan mijn mede-diabetici. Zijn er die zich geroepen voelen om een experiment mee te doen en ook deze magnesium supplementen gedurende een aantal weken te nemen? Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen met jullie suikerwaarden.

Update: tot op heden blijft het magnesium supplement bij mij zorgen voor stabielere waarden. Uit mijn laatste bloedtest is ook gebleken dat het magnesium gehalte aan de lage kant ligt. Waarschijnlijk zal je enkel verbetering merken bij een tekort aan magnesium. Iemand waarvan het magnesiumgehalte normaal is zal er dus geen baat bij hebben. Het is alvast interessant om dit even mee te laten controleren bij je 3 maandelijkse controle.


woensdag 29 januari 2014

De stappenteller - week 1

Gedurende de eerste week met de stappenteller was het de bedoeling dat ik niets aan mijn dagelijkse routines aanpas. Op die manier krijg ik een beeld van hoe veel /weinig stappen ik per dag in een week zet.

Het resultaat spreekt voor zich:
Klik op afbeelding om te vergroten.

Met 10.000 stappen per dag zou je er een gezondere levensstijl op na houden. Ik kom deze week dus slechts aan 32.847 (4.692 gemiddeld per dag)... terwijl ik er 70.000 zou moeten halen.

Er is dus werk aan de winkel en vanaf volgende maandag ga ik er op letten om meer te wandelen. Op werkdagen (vrijdag, zaterdag en dinsdag) ligt het aantal stappen duidelijk hoger. Ik zal dus vooral op mijn vrije dagen een extra inspanning moeten leveren. Of dit haalbaar is vertel ik je over 2 weken...


donderdag 23 januari 2014

De stappenteller

"Stilzitten is het nieuwe roken!" Die slogan heb ik al op diverse websites gelezen. Ook in de laatste "Diabetes Info" en in het één programma "Ook getest op mensen" werd het probleem aangekaart. We zitten namelijk te dikwijls en te lang stil.

De oplossing: minstens 10.000 stappen per dag zetten! Hoe weten we hoeveel stappen we zetten? Door het dragen van een stappenteller natuurlijk! :-)
Dat een goede conditie en lichaamsbeweging voor iedereen van belang is moet ik jullie niet vertellen en dat mensen met diabetes er extra voordeel uit halen waarschijnlijk ook niet.
Maar is dit wel haalbaar, 10.000 stappen per dag? Daarom ga ik de proef uitvoeren en gedurende één week een stappenteller dragen om te evalueren hoeveel stappen ik gemiddeld per dag zet.


Toevallig heb ik nog een stappenteller liggen van het merk 'Omron' (type walking style 3) en heeft Omron een website waar je je stapgegevens mooi kan bijhouden. Deze site is bedoeld voor de stappentellers die je via je computer kan uitlezen (kan de mijne niet) maar je kan er ook manueel gegevens invoeren wat mij mooi uitkomt. Je kan deze site gratis gebruiken. (http://www.omronfitness.com) Update: http://www.10000stappen.be is een Nederlandstalig en beter alternatief!
Wordt vervolgd...


donderdag 9 januari 2014

Katheters voor de insulinepomp

Er zijn heel wat verschillende katheters (canules) voor de insulinepomp beschikbaar. Even de eigenschappen op een rijtje:

Metalen katheters:
- Verstoppen minder snel
- Meestal 'voelbaar' aanwezig bij sommige bewegingen zoals bukken
- Worden manueel ingebracht
- Minder ontstekingsgevoelig
- Iets kleiner dan de teflon katheters

Teflon katheters:
- Gevoeliger aan verstoppingen
- Amper of helemaal niet voelbaar aanwezig
- Manueel of met inbrenghulp ('schieter') in te brengen
- Rechte of schuine katheters


Enkel de rechte teflon katheters kunnen met behulp van de 'schieter' ingebracht worden. Deze methode van inbrengen is voor mij de minst pijnlijke. Bij de metalen katheters heb je ook nog de keuze tussen een afkoppelbare en een niet-afkoppelbare variant. De teflon katheters kan je altijd afkoppelen. Ook de lengte van de katheter kan verschillen, deze keuze is meestal afhankelijk van de dikte van je vetlaag. Mensen met weinig lichaamsvet kiezen ook best voor een schuine katheter.

Er is ook keuze in de lengte van 'lijn' (of leiding). Meestal gebruikt men een lengte van 60 cm, al verkies ik een lengte van 80 cm. De 80 cm lijn geeft me iets meer comfort bij het aankleden omdat ik de pomp dan ergens nabij op een kast kan leggen. Ook bij het toiletbezoek kan de pomp dan gewoon in mijn broekzak blijven zitten, een 60 cm lijn is hiervoor net te kort. De katheter kan 2 tot 3 dagen blijven zitten.