maandag 26 augustus 2013

SPIbelt

De SPIbelt (SPI staat voor 'Small Personal Item') is niet zomaar een gadget! Dit ding is ongelooflijk handig en veelzijdig...
Een must-have voor elke pompgebruiker als je het mij vraagt. Sinds ik fulltime pompgebruiker ben en ik nogal eens met de fiets durft te rijden heb ik een plaats nodig om de pomp op te bergen. In een wielertenue is daarvoor geen plaatst of je moet de leiding vanonder je kleding door naar je achterzak laten lopen. Niet echt praktisch... Gelukkig biedt de SPIbelt hiervoor een oplossing! De SPIbelt bestaat uit een riem en een tasje dat gemaakt is van zeer rekbare stof. Dat maakt dat het geheel zeer compact is en heel comfortabel draagt onder de kleding. Het zakje rekt zo fel dat je er heel wat spullen in kwijt kan, dat de riem steeds goed aangespannen blijft en niet begint te wiebelen en dat het zelfs in lege toestand heel compact blijft.


De versie die ik heb heeft een speciale doorvoer voor de leiding van de insulinepomp, super! Er zijn uiteraard ook versie voor niet-diabeten. Je hebt ze in alle vormen, maten en kleuren. Eigenlijk kan ik dit tasje echt aan iedereen aanraden. Je kan er echt alles in kwijt! GSM, portefeuille, MP3 speler, ... Tijdens het joggen, lopen, fietsen, wandelen, geocachen, festivalbezoeken, daguitstappen, ... bewijst de SPIbelt echt zijn nut. In plaatst van al je spullen op te bergen in een buideltas bijvoorbeeld kan je evengoed de SPIbelt dragen onder/boven je kleren. Als je hem onder je kleding draagt ben je trouwens ook beter beschermt tegen diefstal.


Bestellen kan via: http://www.spibelt.nl/
Ze zijn trouwens echt niet duur!

dinsdag 20 augustus 2013

De insulinepomp: sport poging 2

Het plan was om na het middagmaal een toertje te maken met de racefiets. Deze keer niet indoor maar wel buiten in het wild. Even glucose meten voor het eten = 75 mg/dl (4,2 mmol/l) om 12:23. Ik ga 4 boterhammekes met pepersalami eten dus bolus ik mijn gebruikelijke 2E. Oeps, te laat! Juist ja, ik ga fietsen... Dan maar eerst boodschappen doen na het eten en wachten tot de bolus bijna uitgewerkt is. Om 14:14 net voor vertrek 2 plakjes peperkoek gegeten, zonder bolus deze keer! BG voor vertrek = 97 mg/dl (5,4 mmol/l). Laag, maar met de plakjes peperkoek in de maag en slechts een kleine dosis insuline aan boord durf ik het er op wagen. De pomp toch maar afgekoppeld. Volgende keer ga ik echt proberen met een verlaagde basaal. Vertrokken om 14:33.
Onderweg viel het op hoe stabiel de suikers bleven. Dit heb ik nog nooit meegemaakt! Toen de sensor begon te flirten met 75 mg/dl (4,2 mmol/l) grens heb ik toch snel een Dextrootje binnengestoken. Tijdens het fietsen ook 1 bidon sportdrank geledigd zoals gewoonlijk. Na ongeveer een uurtje fietsen (aangekomen om 15:40) dadelijk de douche in en tijdens het afdrogen al onmiddellijk de pomp aangekoppeld om de stijging van gisteren te voorkomen. Nog even gemeten met de BG meter = 135 mg/dl (7,5 mmol/l) om 15:59. Die stijging begon de sensor ondertussen ook al aan te geven.
Hieronder de grafiek:
Klik op de afbeelding om te vergroten.

Als je deze vergelijkt met gisteren ziet die er toch wel wat anders uit. Ik heb nog nooit zo'n vlakke curve gehad na het eten en tijdens het sporten. Het is ook niet dat ik trager gereden heb ofzo, ik rijdt altijd met een gemiddelde hartslag van ongeveer 150-155 bpm. Gemiddelde snelheid was 29 km/u voor deze rit.
Misschien dat het vet in de pepersalami er voor zorgde dat de koolhydraten uit het brood trager werden opgenomen? Ofwel zorgt de fructose in de peperkoek voor een stabiliserend effect?

maandag 19 augustus 2013

De insulinepomp: sport poging 1

Het moest er eens van komen en na een week zonder te sporten stapte ik vandaag voor de eerste keer weer op de fiets sinds ik de insulinepomp gebruik. Om toch een beetje op zeker te spelen heb ik de racefiets op de Tacx gezet zodat ik, mocht er iets verkeerd gaan, niet ergens ten velde zou sneuvelen. Een chronologisch overzicht van het verloop:
- BG net voor het ontbijt = 108 mg/dl (6,0 mmol/l).
- Ontbijt om 08:02 = 4 boterhammen met suikervrije confituur,  GEEN bolus insuline
- Pomp afgekoppeld, BG gemeten: 158 mg/dl (8,8 mmol/l), vergeleken met de CGM die al een duidelijke stijging aangaf en op de fiets gestapt om 08:50.
- Na +/- 40 minuten fietsen zag ik op de CGM een sterke daling van de suikerwaarde. 1 Dextro genuttigd.
- Training afgelopen om 09:50 na 60 minuten fietsen. Tijdens het fietsen 1 bidon sportdrank gedronken.
- Suikerwaarde gemeten net voor het douchen, 7 minuten na het fietsen = 137 mg/dl (7,6 mmol/l), exact wat op de CGM staat. Deze geeft echter een stijging aan!
- Pomp terug aangekoppeld om 10:10, vlak na het douchen. CGM blijft stijging aangeven, oh-ohw! Misschien had ik toch beter de pomp niet afgekoppeld en gewoon mijn basaal tijdelijk wat verlaagd...
- BG gemeten om 10:38 = 171 mg/dl (9,5 mmol/l), de CGM heeft gelijk! De suikerwaarde is weer aan het stijgen. Even afwachten wat er gaat gebeuren...
- Om 12:24 was de BG vanzelf weer gezakt tot 99 mg/dl (5,5 mmol/l).



Klik op de afbeelding om te vergroten.

Ik had beter nog wat gelezen op het diabetesforum want blijkbaar is het beter om inderdaad de pomp toch nog wat basaal te laten geven aan bv 20% in plaats van de pomp volledig af te koppelen. Het afkoppelen van de pomp kan er voor zorgen dat je snel last krijgt van vermoeide spieren.
Het is ook niet ongebruikelijk dat je na het sporten gaat stijgen. Je lichaam begint tijdens het sporten vet te verbranden en maakt suikers vrij. Zolang je fietst wordt deze extra energie benut maar van zodra je stopt met sporten gaat je bloedsuiker de hoogte in. Als je rustig sport met een zeer kleine insulinedosis zullen deze suikers uit vetverbranding voldoende zijn. Bij zwaardere inspanningen moet je nog wat snelle suikers bij eten. Het stresssignaal dat je spieren opwekken zorgt voor een cortisolverhoging die de vetverbranding stimuleert. Deze cortisol vermindert ook tijdelijk je insulinegevoeligheid. Eet geen trage koolhydraten tijdens het sporten, alleen snelle. Als je stopt met sporten en je hebt trage koolhydraten gegeten (koekjes bijvoorbeeld) dan komen deze koolhydraten nog vrij na het sporten. Door de mindere insulinewerking ga je daarvan zeer snel stijgen.

Er zijn ook pompgebruikers die net voor het sporten nog een bolus toedienen en dan de pomp pas afkoppelen en het dubbel aantal koolhydraten eten die ze normaal voor die bolus eten. Op die manier kom je ook weer een tijdje toe.
Nu is het testen wat voor mij het beste werkt. Volgende keer ga ik voor de 20% tijdelijke basaal met de pomp nog aangekoppeld.


dinsdag 13 augustus 2013

De insulinepomp: overschakeling dag 2

De eerste nacht met de pomp is heel goed verlopen. De BG waarden zijn super stabiel gebleven volgens de CGM, daar doen we het voor. Voordien hadden mijn waarden de neiging om kort na het inslapen wat gaan te stijgen. De verpleegster die kwam meten voor het ontbijt vertelde me dat de maaltijdbolus in plaats van 1E/1E/1E nu 2E/2E/2E geworden is. Waarschijnlijk werd dit aangepast omdat mijn basaal nu doorgaans lager ligt. Voorlopig is het basaal over de ganse dag 0,25E/uur. Daar zal nog wel wat aan gesleuteld moeten worden.

Enkele uren na het ontbijt kwam de verpleegster langs om mijn BG waarde te meten na de maaltijd. Haar meter gaf 201 mg/dl (11,2 mmol/l) aan! Straf! Lang geleden dat ik nog zo hoog stond. Een blik op mijn CGM vertelde me echter dat ik slechts op 155 mg/dl (8,6 mmol/l) stond. De twijfel dat de CGM het eerder bij het juiste eind had deed me beslissen om ook eens met mijn eigen BG meter te meten. Het resultaat: 162 mg/dl (9,0 mmol)l). De verpleegster en educator keken zeer verbaasd, hun eigen meter zat er maar liefst 39 mg/dl (2,2 mmol/l) naast. Gelukkig dat ik nagemeten heb want ze gebruiken die gegevens om mijn pomp verder in te stellen. Voor mijn eigen meting spraken ze al over basaal aanpassen en dat ik misschien mijn bolus verkeerd had ingeschat. Ik was wel zo dom om mijn CGM te kalibreren op de 201 mg/dl (11,2 mmol/l) voor dat ik zelf nagemeten had. Daardoor is die nu in de war en geeft enkel nog het gekende "???" symbool wat wil zeggen dat hij geen waarde meer doorgeeft omdat die van de kalibratie te fel verschilde van zijn vorige waarde. Verdorie! Over een paar uur zal hij wel weer vertrekken maar die foute kalibratie wegwerken kan nog even duren.

Verder mocht ik in de voormiddag het infusieset nog eens vervangen en de pomp opnieuw vullen. Deze keer kreeg ik een rechte katheter met inschiettoestel (de LinkAssist). Wat een verschil! Niets van gevoeld! Mijn keuze betreft katheters is dus ook gemaakt. :-)
Het vervangen en vullen verliep heel vlot. Nog even de documenten ondertekend om van conventie over te stappen, mijn vorige conventie in Geel heeft geen pompen, en wachten tot de dokter me namiddag ontslaat.
Net voor het middagmaal kwam de dokter al langs voor een gesprekje en de nodige insuline voorschriften. De sensor deed het ondertussen weer en na een nieuwe kalibratie ook weer meteen op de juiste baan gezet. Alvorens te beginnen met eten nog even de BG meten en wat bleek: 68 mg/dl (3,8 mmol/l) op mijn meter, 80 mg/dl (4,4 mmol/l) op de meter van de verpleegster... Na het middageten en een laatste gesprek met de educator, die me ook dadelijk een controle afspraak heeft gegeven over 3 maanden, mocht ik vertrekken.

Thuis aangekomen even de CGM bekeken om de maaltijdpiek te analyseren. Piek? Welke piek? Hoger dan 110 mg/dl (6,1 mmol/l) ben ik niet geweest. Misschien heeft dit nog te maken met de foute kalibratie van daarstraks? Een meting bevestigde alvast de stabiele waarde die de CGM ook aangaf: 80 mg/dl (4,4 mmol/l). We zullen zien wat de suikers doen bij volgende maaltijden en in de loop van de dagen die volgen. Verblijven in het ziekenhuis is immers heel wat anders dan het dagelijkse leven. Aanpassingen zullen nog wellicht nog volgen.

maandag 12 augustus 2013

De insulinepomp: overschakeling dag 1

Een tijdje geleden heb ik besloten om over te stappen van insuline inspuitingen naar een insulinepomp. Er zijn diverse redenen waarom ik die keuze gemaakt heb:
1. De langwerkende insulinespuit die elke dag stipt op hetzelfde uur gezet moet worden werkt dikwijls op mijn zenuwen. Onlangs nog was ik vertrokken voor een fietstochtje en na 1,5 km hoor ik het alarm van mijn GSM: "Verdorie, het is al 17u!!". Rechtsomkeer en terug naar huis voor dat verdomde spuitje. Op de werkvloer durf ik de spuit ook al eens vergeten omdat ik mijn GSM niet altijd op zak heb. Zonder alarm in mijn GSM zou ik ze bijna dagelijks vergeten. De insulinepomp geeft constant insuline, dus dat vervelende spuitje valt weg.
2. Sommige soorten voeding zijn met spuitjes moeilijk te regelen. Frietjes bijvoorbeeld hebben een lange verteringsperiode omdat er zo veel vet in zit. Omdat de snelwerkende insuline in spuitjes niet lang genoeg werkt geeft dit problemen. Na enkele uren begint de suikerwaarde in je bloed terug te stijgen en moet je een 2de keer spuiten. Als je 's avonds frietjes eet zou je moeten opstaan om een 2de keer te spuiten. Dat deed ik niet met als gevolg dat ik op de CGM kon zien dat ik 's nachts gedurende lange tijd een hoge suikerwaarde had. Insulinepompen hebben hiervoor een speciaal programma dat automatisch insuline kan toedienen verdeeld over een langere periode. Handig!
3. Tijdens het sporten merk ik dat de dosis van de langwerkende insuline te hoog is. Die dosis kan ik moeilijk aanpassen met spuitjes omdat die spuit de dag voordien al gezet werd om 17u. Met de pomp kan ik tijdens het sporten de basale insuline onmiddellijk tijdelijk verlagen of de pomp zelfs volledig afkoppelen. Problem solved!
4. Op restaurant moet ik tijdens het eten naar het toilet om een spuit te gaan zetten. Je kan moeilijk voor het oog van andere mensen je trui of T-shirt omhoogtrekken om een spuit ik je buik te zetten. Qua gezelligheid scoort de pomp heel wat beter. Met de bijgeleverde draadloze afstandsbediening kan ik de pomp een commando geven om insuline toe te dienen. Indien het tafelmoment langer gaat duren is er de mogelijkheid om je bolus vertraagt af te geven zodat je niet te snel zakt tussen de verschillende gerechten of niet telkens weer naar het toilet moet om een volgende bolus te geven.
5. Tijdens nachtdiensten gedraagt je verteringssysteem zich anders dan wanneer je zou slapen. De basale insuline dient ook hier weer anders ingesteld te worden en dat is enkel met een pomp mogelijk.
6. Een insulinepomp kan veel kleinere dosissen insuline toedienen dan met spuiten mogelijk is. Dit maakt dat het regelen van de bloedsuiker nauwkeuriger kan. Zeker in combinatie met een CGM. In mijn geval ook minder kans op hypo's (hoop ik).
7. De katheter van de insulinepomp blijft 2 tot 3 dagen zitten. Dat betekent dus slechts 1 keer een naald in mijn buik steken om de 2 tot 3 dagen in plaats van 4 tot 5 keer per dag met de spuitjes.
8. De pomp die ik ga gebruiken is gekoppeld aan een BG meter met een elektronische dagboek, voor het bijhouden van de BG waarden en insuline dosissen, die ook op een computer kan uitgelezen worden. Weg met dat papieren dagboekje dat ik niet zo handig vond in dit digitale tijdperk.

Redenen genoeg dus om over te schakelen. Misschien vergeet ik er zelfs nog een paar.

Om 08u30 werd ik vanochtend in het UZ Gasthuisberg te Leuven verwacht voor opname. De omschakeling naar een pomp gaat gepaard met een ziekenhuisopname van enkele dagen. Omdat ik me op voorhand al heel goed had ingelicht over de pomp en het gebruik ervan zou het in mijn geval slechts 1,5 dag duren. Ook het gebruik van de CGM heeft hierin zijn aandeel. De pomp die ik ga gebruiken is de Accu-Chek Combo van de firma Roche. Het unieke aan deze pomp is dat hij gecombineerd wordt met een BG meter die ook als afstandsbediening voor de pomp gebruikt wordt. Daarover later meer. Deze voormiddag kreeg ik les in het gebruik van de pomp en mocht ik ze al direct vullen, instellen en opstarten. Het zelf plaatsen van de katheter viel wat tegen. Ik dacht dat ik de rechte katheter mocht gebruiken, deze wordt geplaatst met een inbrenghulp en is zo goed als pijnloos. Blijkbaar gebruiken ze hier meer de schuine katheters en die moet je zelf inbrengen. De naald is behoorlijk lang en best pijnlijk. Om nog maar te zwijgen over de mentale grens die je door moet om die naald zelf in je buik te steken. Auwch!
Eens aangekoppeld was het middag en mocht ik voor de eerste keer mijn maaltijdbolus toedienen. Handig zo zonder spuit! :-)
Namiddag kreeg ik nog wat uitleg over de BG meter die tegelijk ook dienst doet als afstandsbediening. De meter bevat ook een handig insuline/BG dagboek en kan uitgelezen worden door een computer. Het bolusadvies kan je helpen om je insulinedosis bij maaltijden te bepalen. Deze meter werkt niet met een testcassette, zoals de meter die ik voordien gebruikte, maar met losse teststripjes. Dit is een klein nadeel maar niet onoverkomelijk. Gezien de pijnlijke ervaring met de schuine katheter in de voormiddag heb ik ook gevraagd of ik de rechte met inbrenghulp mocht proberen en dat is geen enkel probleem.
Even later een gesprek met de diëtiste om het koolhydraattellen wat op te frissen en mijn voedingspatroon te overlopen. Koolhydraattellen is geen probleem en ik kan blijkbaar heel goed op het zicht bepalen hoeveel koolhydraten voeding bevat en mijn insulinedosis daarop aan passen. Enkele opmerkingen: ik eet zeer weinig en ik eet te weinig melk producten...

Na het avondmaal merkte ik een behoorlijke luchtbel in de leiding die ik, na het afkoppelen van de pomp, zelf ontlucht heb. Eerste probleempje vlotjes opgelost. :-)
De BG waarden zijn ook ok, dus ik mag morgen waarschijnlijk naar huis zoals gepland.

vrijdag 9 augustus 2013

MTB TT Bekkevoort - 65 km

Zondag 4 augustus zijn we op pad geweest voor een mountainbikerit van 65 km in Bekkevoort. Goed voor zo'n 700 hoogtemeters zou het best een pittige rit worden voor mij. 's Morgens mijn ontbijt genomen, 3 boterhammen met suikervrije confituur, en vertrokken zonder snelwerkende (bolus) insuline te spuiten. Na een autorit van iets meer dan een half uur nog snel voor de start 2 plakjes peperkoek gegeten.
Na iets meer dan 30 minuten op de fiets zag ik op de CGM mijn suikerwaarde snel dalen en besloot ik om 1 Dextro druivensuikertje binnen te steken.
Ongeveer een uur na vertrek kwamen we aan de 1ste bevoorrading. 2 plakjes peperkoek gegeten en mijn, ondertussen lege, bidon terug gevuld sportdrank.
De rest van de tocht verliep zeer vlot en ik had genoeg getankt om toe te komen tot de 2de bevoorrading, iets meer dan 2 uur na de start. Hier stond 1 plakje gewone cake, 1 plakje chocolade cake en 1 plakje peperkoek op het menu. De CGM gaf immers een sterk dalende trend aan. Sportdrank had ik nog over en er zat nog water in de rugzak.
Na de rit van in totaal 3 uur en 28 minuten, kreeg elke deelnemer een gratis ijsje, 2 bolletjes op een hoorntje. De CGM gaf eventjes een stijging aan maar uit ervaring weet ik dat hij snel weer zou beginnen dalen, de nawerking van het sporten.
Thuisgekomen dadelijk mijn standaard broodmaaltijd genuttigd en 1E snelwerkende insuline gespoten.
Kortom: de suikers perfect onder controle kunnen houden en genoten van een prachtige rit tussen de velden in een zonovergoten, heuvelachtig landschap. Voor herhaling vatbaar!

Klik op de afbeelding om te vergroten.

1. Opgestaan en ontbeten - 3 boterhammen met suikervrije confituur - 0E NovoRapid
2. Vertrokken aan de start - 2 plakjes peperkoek
3. Suikerspiegel daalt snel - 1 Dextro
4. 1ste bevoorrading - 2 plakjes peperkoek en 1 bidon sportdrank
5. 2de bevoorrading - 1 plakje cake, 1 plakje chocolade cake en 1 plakje peperkoek
6. Aankomst - ijshoorntje met 1 bolletje vanille en 1 bolletje chocolade - 0E NovoRapid
7. Middagmaal thuis - 3 boterhammen - 1E NovoRapid


maandag 5 augustus 2013

Frio

Als insuline wordt blootgesteld aan hoge temperaturen (meer dan 25 graden Celsius) of aan direct zonlicht, gaat een deel van het effect verloren. Het is daarom aangeraden om insuline koel te houden in de zomer of als je op reis gaat in een warm land. Het merk 'Frio' heeft hiervoor tasjes op de markt gebracht die daar bij helpen.



Er zijn verschillende soorten tasjes, zowel voor pompen als voor spuiten, en in verschillende maten. Het tasje bevat kristallen die je kan 'activeren' door het tasje een tijdje onder te dompelen in water. De kristallen zwellen op en worden gel-achtig. Het tasje kan insuline minstens 45 uur beschermen bij temperaturen tot 38°C. Je kan het tasje verschillende keren gebruiken. Wanneer de kristallen niet meer omvormen tot gel is het tasje 'opgebruikt'.