woensdag 10 juli 2013

CGM in de praktijk - plaatsing van de sensor en kalibratie

De CGM is in theorie een prachtig toestel, maar hoe zit het nu in de praktijk?
Om te beginnen is er het inbrengen van de sensor. Dit gebeurt met een hulpstuk dat een naald bevat die het titanium draadje met een specifieke eiwitcoating inbrengt. De naald trekt zich terug en enkel het draadje blijft achter in je lijf. Iemand omschreef het als 'The dental tool from hell' wat ik best grappig vond. Het is helemaal niet zo pijnlijk als het lijkt. Een vingerprik doet meer pijn.


De plakker zorgt ervoor dat het draadje in je lijf blijft en bevat een 'schoen' waarop je de zender kan vastklikken. De zender maakt op die manier contact met het draadje.
Het kiezen van de plaats voor de sensor is voor iedereen persoonlijk. Zelf plaats ik hem het liefst in de buik op ongeveer 10 centimeter van de navel. Het is belangrijk dat je op de insteekplaats een vetlaag hebt. De eerste sensor plaatste ik op de bovenarm omdat er heel wat mensen zijn die daarmee de beste resultaten halen. Dit was niet zo'n succes omdat het draadje tegen een spier aanzat wat behoorlijk wat pijn veroorzaakte en er voor zorgde dat de sensor al na vijf dagen de geest gaf. Eens je een insteekplaatst hebt uitgekozen is het aangeraden om de huid goed proper te maken met een alcohol doekje. Laat de alcohol wel zeer goed opdrogen! Als je dit niet doet kan de plakker sneller lossen!

Na het plaatsen plak ik er dadelijk een Opsite Flexifix of Tegaderm film overheen. Dit zorgt ervoor dat de levensduur van de sensor enorm verlengd kan worden doordat de plakker niet kan loskomen. Voor het aanbrengen van de film teken ik de sensor 'schoen' af op de film en knip deze uit zodat de 'schoen' netjes in het gat valt. Deze film laat ik er gedurende de levensduur van de sensor overheen plakken. Niet iedereen heeft hier succes mee, bij sommigen komt ook deze film vrij snel los. Mijn ervaring met Tegaderm is ook beter dan met de Opsite film. Helaas is deze een stuk duurder omdat hij steriel is en de Opsite niet. Voor mensen die snel irritatie krijgen bij dit soort films kan dit wel helpen. Bij de Opsite tape ontstond er rek op de film waardoor de plakker van de sensor zelf onderin los kwam. Dit heb ik opgelost door medische tape over de Opsite bij te plakken. Het ziet er niet uit maar door de levensduur van de sensor op die manier te verlengen worden de kosten behoorlijk gedrukt.

Update: ondertussen gebruik ik niet meer dadelijk Opsite of Tegaderm. Meer info: Klik hier!

Eens alles goed op zijn plaats zit kan je de sensor starten via de ontvanger. De eerste keer dien je ook de zender te koppelen. Elke zender heeft een unieke codering zodat de gegevens van een andere CGM gebruiker niet op je scherm verschijnen. Het starten van de sensor duurt 2 uur. Tijdens die 2 uur vormt er zich een kapsel rond het ingebrachte titanium draadje dat nodig is om de metingen uit te voeren.

Als de 2 uur verstreken zijn geeft de ontvanger het signaal om de eerste kalibratie uit te voeren. Bij de eerste kalibratie dien je tweemaal bloed te prikken en beide in te geven. Bij latere kalibraties is éénmaal bloedprikken voldoende. Elke 12 uur geeft de ontvanger een melding om te kalibreren. Uit ervaring heb ik gemerkt dat je best wacht tot het kalibratiesymbool verschijnt om effectief te kalibreren. Doe je dit te snel of te dikwijls dan heeft de sensor de neiging om minder nauwkeurig te worden. Ook de eerste dag mag je bij sterke glucoseschommelingen verwachten dat de sensor wat trager of minder nauwkeurig is. Vanaf dag 2 moet hij 'spot on' zijn met je BG meter.

De levensduur van de sensor blijkt ook afhankelijk van de schommelingen in je glucosewaarden. Als je sterk schommelt zal de sensor sneller opgebruikt zijn. Nu is het natuurlijk zo dat je net dankzij de sensor kan voorkomen dat je glucosewaarden sterk gaan schommelen. Je leert immers welke invloed voeding, drank, inspanningen, insuline, ... op je glucosewaarde heeft zodat je sneller kan ingrijpen of bepaalde voeding kan vermijden/inperken. Je behandeling kan er heel anders gaan uitzien omdat je inzichten krijgt die je voordien niet had. Hierdoor is het mogelijk om de levensduur van de sensor te rekken van de opgegeven 7 dagen tot meer dan 30 dagen. Dit is mezelf en anderen al meermaals gelukt. Na 7 dagen geeft de ontvanger een waarschuwing dat de sensor vervangen moet worden. Je kan de sensor dan gewoon stoppen en terug starten op de ontvanger om hem verder te gebruiken indien hij nog niet opgebruikt is.
Als de sensor steeds meer vertraging begint te vertonen ten opzichte van de BG meter bij bijvoorbeeld stijging na het eten of als er steeds foute waarden op het scherm verschijnen weet ik dat de sensor aan het einde van zijn leven is. Je kan natuurlijk altijd de sensor vroeger vervangen zodat je zeker bent dat de waarden juist blijven.

Enkele tips op een rijtje:
- Experimenteer met de insteekplaats en bepaal wat voor jou het beste werkt
- Afplakken met een film vanaf dag 1 kan de werkingsduur aanzienlijk verlengen
- Kalibreer niet te vaak! Wacht minstens tot het kalibratiesymbool op de ontvanger verschijnt!


4 opmerkingen:

  1. En nu nog een filmpje erbij, over het plaatsen zelf :D

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Eeeuhj, wil jij model zijn? Dan kan ik filmen. Beiden gaat me niet lukken vrees ik! ;-)

      Verwijderen
  2. Dexcom heeft in de Android Store een instructie en informatie app met een instructie filmpje.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Bedankt voor uw opmerking! Dexcom heeft inderdaad een app die aan de hand van een filmpje duidelijk laat zien hoe je de sensor moet aanbrengen. Ook op YouTube kan je hierover ondertussen tal van filmpjes vinden. Voor de geïnteresseerden, dit is de link naar de app: https://play.google.com/store/apps/details?id=com.dexcom.marketing.android

      Verwijderen